xm@gz

Runners spend a lot of time in their heads.


Deixar un comentario

La aventura de correr descalzo – Emilio Sáez Soro

Título: La aventura de correr descalzo (2014)
Autor: Emilio Sáez Soro

portada sacada da súa web

portada

Emilio Sáez narra en primeira persona cómo actualmente disfruta de unha actividade como é correr a pe tras pasar un período de penurias arrastrando lesións recurrentes, dores, medicación, próteses,… durante anos e que irremediablemente o estaban levando a ter que abandonar unha actividade que realizaba desde cativo.

En esas circunstancias desesperadas trabou coñecemento de que había xente que corría de outra forma, lonxe dos cánones actuais, cando menos heterodoxa, pero que propoñían que se podía correr con saúde e igoal de rápido ou lonxe pero… descalzo (ou coa mínima protección).

No libro vai describindo a súa evolución desde uns inicios modestos ate correr un maratón, que é un símbolo universal de realización personal para un corredor. Esta meta é cativa, o importante son as posibilidades que se lle abren a o autor de poder seguir disfrutando con saúde de unha das cousas que máis alegría lle proporcionan.

Intercala o autor experiencias propias que utiliza para exemplificar erros comúns así como éxitos intermedios no que supón o camiño hacia poder correr descalzo con naturalidade. Non dogmatiza nin pretende sentar cátedra, como tampouco establece un método ou pauta a seguir, se non que conta cómo lle foi a el ofrecéndose de exemplo pero remarcando que esta transición debe ser personalizada e adaptada as circunstancias de cada persona.

Para alguén que comparte moitas das súas experiencias, gustoume ver reflexadas anécdotas a cerca de cómo te sintes pero tamén a cerca de cómo te ven e a interacción con outros corredores que utilizan o calzado habitual. En este sentido o libro está salpicado da opinión personal de varios corredores minimalistas/descalzos que aportan matices diferentes sobre o descalcismo.

Non é necesario estar lesionado ou enfermo para plantexarse correr descalzo ou polo menos valorar diferentes puntos de vista que poden resultar beneficiosos para a nosa saúde. Calquera de nos está capacitado para correr, estamos equipados con todo o necesario, sendo só necesario ser conscientes de que os obxetivos deben ser realistas e nun plazo razonable. O primeiro paso é levantar o cu do sofá e andar, despois xa poderás correr, pero levántate!

Emilio en google+ ; en twitter @evocion


Deixar un comentario

1280 almas – Jim Thompson

Título: 1280 almas [Pop. 1280] (1964)
Autor: Jim Thompson [wikipedia][imdb]

portada


Nick Corey é o sheriff de Pottsville, un condado sureño con uns habitantes de costumes arraigadas e temeroso de Dios. Nick debe enfrentarse a reelección do seu cargo e aínda que parece un pouco pailán, sabe como salir das situacións complicadas buscando solucións imaxinativas e plans elaborados con precisión ladina.

Nick está un pouco queimado e aburrido do seu traballo, e lévao o mellor que pode con resignación cristiana sin plantexarse cambiar de vida, pero esto non impide que disfrute do que Dios creou para ser disfrutado (a foto de portada que escollín non é casual). Un filósofo este Nick.

Ainda que a novela está catalogada como novela negra debe de ser porque hai algún morto e tal, pero a min pareceume case máis unha comedia de enrredo que un thriller ou similares.

Está escrita en 1964 pero relata unha historia que deberíamos situar décadas atrás, xa que certos comentarios sobre a situación da población de cor negra e certa crítica social que se permite o protagonista creo que deben entenderse como tales, porque a literalidade das mesmas non sería admisible incluso no 64, por racismo e misoxínia. O autor cólanos aquí a súa opinión.

Cando estaba lendo non me costaba nada imaxinar unha versión cinematográfica, pero buscando so atopei esta versión de Bertrand Tavernier en 1981 titulada Coup de torchon. Vamos, que con un bo casting non habería nin que cambiar nin unha coma do texto.

É unha novela corta, con diálogos áxiles e directos e que se le voando.


Deixar un comentario

The Big Book of Endurance Training and Racing – Phil Maffetone

Título: The Big Book of Endurance Training and Racing (2010)
Autor: Phillip Maffetone

portada

A experiencia levoume a unha aproximación máis lúdica que competitiva ao feito de correr pe. Podo exprimirme máis ou menos según me apeteza, pero corro porque si.

Desde hai uns anos esa aproximación tamén é heterodoxa, e estou aberto a enfoques diferentes ao canon mainstream que impera na práctica da carreira a pe. Ese canon está marcado polas webs, revistas, fabricantes de zapatillas, de bebidas azucaradas, de suplementos da alimentación, de medicinas… Somos un nicho de mercado máis a explotar comercialmente. Non vexo un mal en si mesmo que aconteza esto, pero o malo do asunto é que para gañar cartos teñen que moverse cartos, xerar necesidades onde non as había, cobrar por esas novas necesidades e, cando xa non den máis de si, crear outras… incluso si son contradictorias coas anteriores. E todos coma ovellas a cambiar o paradigma do runner. Polo tanto trátase de un enfoque hipócrita. Así que cambio de opinión, paréceme mal que se exclúa da ecuación calquer consideración pola saúde do individuo para gañar máis cartos.

Esta parrafada ven a conto porque o libro en sí trata de dar un enfoque xeral sobre a importancia da saúde do corredor máis que ce ofrecer plans de entrenamento ou directrices únicas que todos debemos seguir. Fai un plantexamento individualizado partindo da súa experiencia entrenando a centos de atletas de varias disciplinas e vendo os factores comúns que levan ao rendemento deportivo e a boa saúde do atleta.

O método trata de fundamentar esa boa condición física fomentando a construcción dun sistema aeróbico forte que contribúa a un funcionamento óptimo de todo o corpo. Este sistema aeróbico non debe ser entendido como simplemente a ruta metabólica que proporciona enerxía para correr, se non todo o sistema bioquímico e funcional que sostén calquer actividade. Polo tanto a alimentación, o descanso, os niveles de estrés, o coñecemento e respeto polo noso corpo serán factores importantísimos en este sentido.

Resumindo moito: trátase de aproveitar a abundante enerxía acumulada en forma de graxa en lugar de confiar na limitada fonte de enerxía que é o glucóxeno (azúcares en xeral). Non é que sexa moito máis eficiente se non que é moito máis saudable a longo plazo promocionar a súa utilización.

Para máis información visita a web do autor http://www.philmaffetone.com

A descrición do producto en Amazon

Are you a triathlete, runner, cyclist, swimmer, cross-country skier, or other athlete seeking greater endurance? The Big Book of Endurance Training and Racing teaches athletes how to stay healthy, achieve optimal athletic potential, and be injury-free for many productive years. Dr. Philip Maffetone’s approach to endurance offers a truly “individualized” outlook and unique system that emphasizes building a strong aerobic base for increased fat burning, weight loss, sustained energy, and a healthy immune system. Good nutrition and stress reduction are also key to this commonsense, big-picture approach.

In addition, Dr. Maffetone dispels many of the commonly held myths that linger in participatory sports—and which adversely impact performance—and explains the “truths” about endurance, such as:

The need to train slower to race faster will enable your aerobic system to improve endurance
Why expensive running shoes can actually cause foot and leg injuries
The fact that refined carbohydrates actually reduce endurance energy and disrupt hormone balance
And more.

If you are looking to increase your endurance and maximize your athletic potential, The Big Book of Endurance Training and Racing is your one-stop guide to training and racing effectively.

O libro semella máis un de estos de autoaxuda que un manual, e non me gustaron nada as narracións en primeira persona das excelencias do método por parte de personaxes conocidos. Non podía evitar pensar que estaba vendo unha teletenda de madrugada. Pero esto tamén forma parte do tinglado comercial, que non debe ocultar o que de bo ten afrontar o entrenamento de este xeito.


Deixar un comentario

Cien años de soledad – Gabriel Gª Márquez

Título: Cien años de soledad (1967)
Autor: Gabriel García Márquez
 photo 04_cien_anos_de_soledad.jpg
Si son sincero debo decir que de este libro só coñecía o título e que era algo así como o estandarte do “realismo mágico“, fose esto último o que fose. Ben, tamén sabía que non telo lido era como non ter lido El Quijote, unha vergoña :P

O libro é o relato da historia de unha familia nacida da unión improbable de José Arcadio e Úrsula, que deu froito a unha estirpe única, con duas ramas distinguibles polo seu carácter e personalidade. Os rasgos distintivos comúns e o realismo máxico marcan a historia de Macondo, o lugar onde viven, e incluso a de todo o país.

Non se trata de unha história épica de grandes acontecementos, polo contrario trata sobre a vida nun amplo sentido, sobre as cousas importantes da vida, sobre o cíclico que resulta todo e cómo repetimos erros. Tamén fala do motor de todo, da paixón nun amplo sentido, a xeito de enerxía interior, do impulso que nos leva a actuar. Esta forza pode ter unha orixe intelectual, sexual, política, máxica… pero o relevante é o xeito en que nos condiciona. É un libro que rebosa paixón.

Sobra información na internet sobre o libro, análises máis ou menos sesudos que maiormente repiten argumentos, polo que non farei un copy/paste só escrito coas miñas propias palabras.

O libro creo que inspira sentimentos de ternura desde o inicio, os personaxes fanse querer pola súa nobleza, ou mellor, pola súa sinceridade, pois transmiten de xeito claro esa forza que os move, sexa ésta socialmente reprobable ou admirable.

Está ben escrito. Sinto pudor ao dar a miña aprovación. Claro, directo cando é preciso, preciosista nalgunhas descricións, utlizando as palabras con precisión, fluído e fiando os diferentes saltos temporáis e narrativos de xeito maxistral. Olé tu Gabriel! olé tu! Transmite ademáis ese xeito de expresarse que teñen colombianos ou peruanos, esa tranquilidade, ese vocabulario preciso e rico.

Como curiosidade, aquí unha árbore xenealóxico dos personaxes (xunto co audio-libro).

Must read!

Seguir

Recibe aviso de cada artigo novo no teu correo electrónico.

Únete aos outros 64 segidores