xm@gz

Runners spend a lot of time in their heads.


Deixar un comentario

Lido: Viajes con Heródoto

Título: Viajes con Heródoto (2004)
Autor: Ryszard Kapuściński

Portada do libro en español

Portada


*********
Quén é Heródoto? Podemos consideralo o primeiro “cronista”, o primeiro que tentou poñer por escrito a Historia do mundo coñecido. O traballo dun grego (no senso amplo da palabra) do século V a.c.

Ryszard Kapuściński presentanos a un Heródoto con unha misión importante: que non caia no esquecemento o acontecido. Preséntao como un reporteiro, como unha persona interesada non só na veracidade dos feitos tentando aportar fontes variadas e distintas versións dun suceso, se non tamén dotar de contexto a esa historia.

Este libro, Viajes… , conta os inicios da carreira profesional do autor e como o libro Historia o acompañou durante anos aportándolle tanto entretemento como inspiración en múltiples momentos.

O autor foi un escritor polaco que comezou nos anos 60 do século XX a traballar como enviado especial a paises como India e China e explícanos os séus inicios na profesión e o xeito en que chegou a tal oficio. Narra certos acontecementose relevantes de aqueles tempos pero sobre todo o punto de vista dun reporteiro dun país comunista que, por ser tal, tiña acceso a lugares e sucesos vetados para outras personas.

Conta tamén as limitacións (económicas e políticas) coas que tiña que lidiar en esos destinos profesionáis e cómo disfrutaba co contacto cos “diferentes” tentando comprendelos e adaptarse as diferentes formas de vivir. Escribe desde o respeto, ainda sendo crítico, un pouco ao estilo Heródoto.

A min fíxoseme entretido. Intercalar sucesos do século XX coa política greco-persa no século V A.C. non é doado, pero así como o autor se sinte atrapado en aquelas batallas e nas decisións que tomaban certos personaxes históricos, así te ves ti transportado a historias máis que coñecidas pero nas que o autor aporta as súas preguntas como periodista que quizáis eran as mesmas preguntas que se facía Heródoto cando escribía. Preocúpase e especula sobre as personas protagonistas dos feitos, qué os motivaba cando decidían sobre tal ou cal asunto. As respostas son as de sempre: codicia, avaricia, ciúmes, vanidade, envexa,… por sexo, riquezas, poder,…


Deixar un comentario

Las ventajas de correr descalzo

Artigo en http://www.runners.es

Las ventajas de correr descalzo.

Como sempre:
– sentido común. Non te poñas a correr descalzo 10km a todo tren “a ver que pasa”.
– informate das vantaxes e probables problemas iniciais.

Este é o vídeo que está ao final do artigo:

E un par de referencias máis

The Basics of Barefoot, onde se da unha explicación global do concepto de correr descalzo (ou minismalista) e acláranse algunhas dúbidas comúns.

E outro artigo do que saco duas citas:

It can be seen from the research that if heels touched the ground at first, the impact forces your heels obtained would be three times of your body weight, even though you were with running shoes, which was also contained a cushion. However, if your former feet touch the ground at first, the impact will be reduced to only about sixty percent of body weight because of the effective cushion of tendons and joints that are come from the ankle. Due to the long-term effects of the impact, it may lead to fatigue fracture or plantar fasciitis, the researchers think that the way of forepaws down will be healthier.

onde explica o xeito en que se reparten as forzas no impacto contra o chan, e esta outra

There were always controversies on the problem of barefoot running. If you are a runner who did not encounter any problems or injuries, then this might not be designed for you. But if you have ever injured because of anterior tibiae pain or because of your wrong running way, then it may be known that barefoot running is suitable for you.

onde di que “non arregles algo que non está roto” 😉


1 comentario

Lido: El gran Gatsby

Título: El gran Gatsby
Autor: F.Scott Fitzgerald

Portada de 1925 (na wikipedia)

A novela transcurre no inicio da década dos anos 20 do século XX, e foi escrita daquela mesmo (1925), polo que narra os “acontecementos” de primeira man coa vantaxe de que están frescos e aínda no pasara o tempo suficiente (décadas a veces) para darlle forma a unha época. Normalmente hai que alonxarse para ter unha perspectiva adecuada do conxunto, pero o autor xa o tiña claro. Unha vez suceden as cousas todos as vemos, pero esto está escrito mentras acontecía.

O autor ten a habilidade para coller unha historia tipo drama-Shakespeare e vestila con un retrato fino da época na que acontece. É capaz de con poucos personaxes facer un retrato da opulencia e os excesos dunha (pequena) parte da sociedade dos EEUU nesa época (os tolos anos 20) ao mesmo tempo fiar unha historia.

Chamoume tamén a atención certos detalles de “denuncia social” con respecto aos dereitos civís dos negros así como das mulleres. Non podo dicir se o autor utiliza a ironía ou se o di “en serio”, pero apostaría polo primeiro pois pon ditas frases en boca dun personaxe, Tom, que parece traído do século XIX en contraposición ao “liberalismo” dos personaxes femininos. Repito, esto está escrito en 1925.

O narrador e personaxe secundario é utilizado como testemuña e nalgúns casos tamén como referencia moral ou polo menos como un punto estable dentro da historia, pois tampouco deixa de contar as súas debilidades. Os outros personaxes parecen levados ao extremo do seu carácter e como tales actúan, parecen condenados a facer o que fan. Para min, a descrición do tipo de sociedade na que transcurre o libro é o máis interesante do mesmo.

Sen contar a historia romántica do libro, direi que acaba ben. Con un punto realista.

Non podía deixar de pensar na miseria e fame que había na miña terra no mesmo tempo que sucedía a historia. Qué lonxe quedaba xeográficamente, pero semella acontecer noutra galaxia en termos de desenvolvemento económico e social.


Deixar un comentario

Engadir feed RSS (magnet+torrent) a Transmission

Obxetivo:

que flexget vixíe un feed RSS e automáticamente baixe o seu contido establecendo uns filtros apropiados aos nosos intereses.
Por exemplo, eres seguidor dunha serie de tv e tes un feed RSS onde ves os capítulos listados. Pois podes “vixiar” de xeito desatendido dito feed para que cando sexa publicado un novo capítulo este se baixe automáticamente. Asimesmo podes especificar que sexa un capítulo creado por determinado usuario, cunha resolución determinada,… ou calquer outro parámetro que sexa enviado nese feed, así por exemplo, evitas que baixe os capítulos colgados por outro usuario que comprime peor os capítulos, ou sen subtítulos, etc. Esto en linux, of course. Seguir lendo