xm@gz

Runners spend a lot of time in their heads.


Deixar un comentario

Némesis

Título: Nemesis (2010)
Autor:Philip Roth

Portada (wikipedia)

Sitúate en Newark (USA), no verán de 1944, un calor de mil demoños e unha epidemia de polio que cae sobre a cidade. O teu país está en guerra e gustaríache ir a fronte, pero non podes ir, tes unha misión aquí.

O protagonista dubida. Un home educado en ter as prioridades claras, coñecedor do recto camiño, máis aínda en tempo de guerra, sabedor do que é cumprir co que se espera de el, e resulta que se desfai por dentro. Cómeno a responsabilidade pero sobre todo o sentimento de culpa. Atópase culpable ante Dios, do que ten certa opinión heterodoxa na súa comunidade, pero sobre todo ante si mesmo máis aló do saudable.

Xa só por ter un heróe que dubida, este libro merece atención.

O libro trata de ese sentimento e de cómo a perspectiva, o punto de vista desde onde nos vemos pode non ser o mesmo que teñen os demais. Esta distorsión do observado, ou a interpretación dos feitos desde ese lugar, arrastra consecuencias que nos perseguirán para sempre.

Némesis, da wikipedia en español.

En la mitología griega, Némesis (llamada Ramnusia, la ‘diosa de Ramnonte’ en su santuario de esta ciudad) es la diosa de la justicia retributiva, la solidaridad, la venganza y la fortuna. Castigaba a los que no obedecían a aquellas personas con derecho a mandarlas y, sobre todo, a los hijos desobedientes a sus padres. Recibía los votos y juramentos secretos de su amor y vengaba a los amantes infelices o desgraciados por el perjurio o la infidelidad de su amante.

Su equivalente romana, casi en todo, era Envidia, aunque en el lenguaje usual en español y otros idiomas romances, en el presente se usa la palabra Némesis o némesis con el significado de alguien que es artífice de una venganza en cuanto es la justicia retributiva.

qué bonito e qué claridade no concepto.


1 comentario

Capital

Título: Capital (2012)
Autor: John Lanchester

Portada

Capital, en referencia a capitalidade do país (UK), non ao Capital no sentido económico. Pero ben podería referirse o autor a esta última acepción, pois en Londres se algo abunda é o capital. Porén mal repartido, pero fluíndo sempre.

Esta novela ben podería pasar por unha descrición, a descrición dun tempo, fináis da década pasada, e un lugar, un barrio de Londres. O autor métenos na vida de cinco personaxes principáis e asistimos a unha historia difusa, que conecta todo o libro, pero o principal son os personaxes, que evolúen e conflúen en determinados puntos da trama. Sobre todo asistimos as súas vidas, as súas motivacións íntimas, a como chegaron a ser o que son, a por qué toman as decisións que toman.

Non hai heróes, nin bos nin malos. Participamos do punto de vista dos protagonistas, vemos as cousas como eles as contan, para formarnos unha idea do conxunto que é Londres hoxe en día. O autor colle personaxes de diferente orixe e estrato social para retratar con eles a cidade.

Os relatos, os episodios de cada protagonista, poden traerche un sorriso aos beizos, coma no caso das tribulacións de un albanel polaco moi organizado pero que topa coa desorde do amor (e algo máis); envexa pola forte personalidade e forza de vontade dunha inmigrante de Zimbabue por saír adiante; un pouco de noxo lendo a vida dun traballador da City; incomprensión ante un vendedor de fume en forma de arte e o seu éxito; contricción ante o fin dos días dun protagonista e o contraste co futuro esplendoroso que lle espera a un deportista de élite recén chegado a cidade; …. todo sazonado cunha familia musulmana de orixe paquistaní víctimas da súa propia identidade.

Aquí acontece todo

Parece un sarillo, pero non o é. Está todo ben fiado, deixando as historias no momento oportuno e tendo sempre o barrio (do que explica ao inicio a historia do mesmo) como decorado sempre presente.