xm@gz

Runners spend a lot of time in their heads.


Deixar un comentario

Una puta mierda…

entre os blogs que sigo está SCIENTIA, que hoxe publicou un listado das 10 mellores entradas como resumen do ano.

Destaca entre todas a seguinte

UNA PUTA MIERDA

que non resume ou exemplifica o contido habitual do blog, pero retrata o estado actual de este país: en ruínas e sen establecer as prioridades para unha recuperación económica con fundamentos sólidos que eviten REPETIR A DESFEITA NO FUTURO. Somos un país destinado a proveer man de obra barata para outros países ou empresas. Teremos peixe no plato, pero non saberemos pescar.


Deixar un comentario

El complot mongol.

Título: El complot mongol (1969)
Autor: Rafael Bernal.

portada

De novo debo agradecer a @DiegoAManrique a recomendación de este libro. Levaba unha temporada un pouco pesado recomendandoo en artigos e entrevistas e incluso en La Zona Salvaje. Así que como con Capital, fíxenlle caso e pagou a pena.

El complot mongol trátase dunha novela áxil, ben escrita no sentido de que con pequenas pinceladas presenta moita información sobre os protagonistas e o contexto pero sen deixar nunca o fío principal da historia.

A historia trata da investigación dun presunto complot internacional, presuntamente chinés, para atentar no D.F. (México) contra certas autoridades e cómo se lle encarga a investigación ao protagonista, especializado en eliminar individuos, non complots, e cómo debe colaborar co KGB e o FBI no caso.

Por momentos trátase dunha novela de enredo onde se misturan os problemas personáis do protagonista coas reviravoltas que vai dando a investigación pois non todo resulta estar tan claro como semella.

O protagonista fala (está narrado en primeira persona) utilizando unha xerga propia, pero faise entender sen problema, e poñéndolle acento de mexicano non podes deixar de atoparlle o punto humorístico en múltiples ocasións xa pola propia situación como polo xeito en que é narrada con un punto de asepsia profesional ou descripción dun suceso casual sen importancia.

O libro en sí é todo menos aséptico ou frío, e como digo ofrece a información precisa para seguir a historia sen ir desviando o punto de atención de xeito innecesario. O autor, a través do protagonista, tamén vai reflexionando sobre o divino e o humano polo que toca aspectos da súa profesión, de cómo chegou a exercela, de cómo é utilizado por quen non quere manchar as mans con sangue, do que foi deixando polo camiño, …